На полі ўрачы-трансплантолагі і пацыенты. На спартыўную пляцоўку выйшлі людзі, якім медыкі падарылі шанц на другое жыццё. Падрабязнасці ў Вікторыі Патоні. 24 кастрычніка для Аляксандра Шмяля другі дзень нараджэння. Шэсць гадоў таму яму была перасаджана нырка. Пацыент рэгіянальнага аддзялення трансплантацыі перакананы: шанц на другое жыццё падарыла донар-жанчына. Сёння Аляксандр спявае ў царкоўным хоры, дапамагае пажылым і з’яўляецца валанцёрам адзінага ў краіне міжнароднага цэнтра “Донарства. Дыяліз. Трансплантацыя". Як называюць сябе самі ўдзельнікі арганізацыі, гурт ДДТ. Цэнтр аб’ядноўвае людзей, якія жывуць з "чужымі" органамі, дапамагаюць адно аднаму, асабліва ў перыяд рэабілітацыі. Штогод у краіне "новы" орган атрымліваюць каля 500 пацыентаў. Вострыя пытанні донарства і трансплантацыі медыкі абмеркавалі ў Брэсце падчас навучальнага семінара з удзелам міжнародных экспертаў з Украіны, Расіі і Чэхіі. Урачы ва ўсім свеце прызнаюць: складана не столькі трансплантаваць орган, колькі знайсці яго. У Беларусі дзейнічае прэзумпцыя згоды. Гэта значыць кожны чалавек з’яўляецца патэнцыяльным донарам. Зараз у Беларусі разглядаецца пытанне, каб пашырыць кола жывых донараў і ўмацаваць міжнароднае супрацоўніцтва паміж клінікамі суседніх краін. Гэта дазволіць карыстацца міжнародным банкам даных і дапамагаць экстранным пацыентам. Для беларусаў трансплантацыя і медыкаменты, якія пацыентам неабходна прымаць пасля аперацыі кожны дзень, бясплатныя. А цэнтры перасадкі органаў сёння існуюць у кожным рэгіёне. Трансплантацыя нырак займае 90 % ад усіх перасадак, якія праходзяць тут, у абласной бальніцы. Брэсцкія хірургі першымі ў краіне сярод рэгіёнаў асвоілі перасадку органаў і тканак. Менавіта ў Брэсце прайшоў і першы футбольны матч паміж урачамі-трансплантолагамі і іх пацыентамі. На адной спартыўнай пляцоўцы сышліся людзі, якія дагэтуль сустракаліся толькі ў аперацыйных блоках і бальнічных палатах. Анестэзіёлагі, хірургі, трансплантолагі яшчэ раз ўбачылі, наколькі іх пацыенты моцныя духам.