Помнік неаготыкі першай паловы XIX стагоддзя афіцыйна з’яўляецца гісторыка-культурнай каштоўнасцю, але рэстаўрацыйныя работы ніяк не распачнуцца. Вікторыя Патоня ўбачыла, у якім стане зараз архітэктурны шэдэўр, якія ў яго перспектывы. Архітэктурны помнік у аграгарадку Закозель уражвае сваёй кампазіцыяй і адначасова станам, у якім знаходзіцца. Сёння ад мармуровых прыступак, гіпсавай ляпніны амаль нічога не засталося. Са сцен сыплецца цэгла, разбураецца дах. Капліца-пахавальня належала роду Ажэшкаў, была пабудавана ў шляхецкім парку роўна 170 гадоў таму. І ні разу не рамантавалася. Сёння яе абжылі вавёркі. Культавае збудаванне ўнікальнае па кампазіцыі і стылістыцы, а пра былую веліч нагадваюць чыгунныя шчыты з радавымі гербамі на фасадзе. А яшчэ пакасіліся крыжы, разбураюцца стрэльчатыя вежы. Найстарэйшы помнік неаготыкі на тэрыторыі Беларусі паступова ператвараецца ў руіны. У савецкі перыяд тут планавалі зрабіць музей, перабудаваць капліцу пад праваслаўную царкву. Доўгі час палеская жамчужына не ахоўвалася і была разрабавана. Што ўцалела, зараз захоўваецца ў абласным краязнаўчым музеі. Зазірнуць унутр невялікага храма і ацаніць інтэр’ер цяпер небяспечна, таму па перыметры архітэктурны шэдэўр абгарадзілі.